Επιστροφή
Ποιοι Είμαστε
Νέος Κύκλος
Σωμ. Απελαθέντων
Διοίκηση
Η Έδρα μας
Η Πόλη μας
Εκδηλώσεις
Παγκ. Συνέδριο


Παγκ. Συνέδριο
 Είσοδος Επικοινωνία Ανακοινώσεις Συντομεύσεις

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΤΩΝ

Ολοκλήρωσε, στις 29 Μαΐου, στις 3ήμερες Ιστορικές, Πνευματικές και Επιστημονικές Εργασίες του, με εξαιρετικά μεγάλη και μοναδικής σπουδαιότητας επιτυχία!

Με εξαιρετικά μεγάλη επιτυχία αλλά και με πολλαπλή θα ελέγαμε απήχηση, το υπό την Αιγίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Καρόλου Παπούλια Πρώτο Παγκόσμιο Συνέδριο Κωνσταντινουπολιτών —που είχε οργανωθεί με πρωτοβουλία της Ενώσεως Κωνσταντινουπολιτών και στο οποίο είχαν πάρει μέρος 31 Κωνσταντινουπολίτικα Σωματεία από την Ελλάδα και από το Εξωτερικό—, ολοκλήρωσε, στις 29 Μαΐου 2005, τις τριήμερες Ιστορικές Πνευματικές και Επιστημονικές Εργασίες του, που πραγματοποιήθηκαν, τις μεν δύο πρώτες ημέρες, στο ξενοδοχείο President, την δε Τρίτη ημέρα, στο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ μας ΚΕΝΤΡΟ!

Στις Εργασίες αυτές είχαν πάρει μέρος 21 συνολικά Ομιλητές, ανάμεσά τους δε, ο πρ. Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών Καθηγ. Γρηγ. Σκαλκέας, άλλοι επτά Παν/μιακοί καθηγητές αλλά και άλλοι εκλεκτοί επίσης Διανοούμενοι που, όλοι τους, με τα επί μέρους θέματά τους, εκαλλιέργησαν και έναν μείζονα, επί πλέον Προβληματισμό, προ παντός δε, σαν απάντηση στο κύριο θέμα του Συνεδρίου, το οποίο ήταν:

«Η μετά την Άλωση του 1453 συμβολή των Κωνσταντινουπολιτών σε κάθε ζωτική εκδήλωση Ανατολής και Δύσης».

Και πρέπει εκ προοιμίου να λεχθεί ότι, η προαναφερθέντα εξαιρετικά μεγάλη και με πολλαπλή επίσης απήχηση, επιτυχία του Συνεδρίου, αντανακλά πρωτίστως και στην Απόφαση, που Ομόφωνα έχουν πάρει οι πολυάριθμοι Σύνεδροι, την τελευταία ημέρα των Εργασιών και σύμφωνα με την οποία:

Θα αναληφθεί μια πολλαπλά συντονισμένη προσπάθεια, με στόχο δε, να ιδρυθεί Παγκόσμια επί πλέον Συνομοσπονδία των Ομογενειακών Σωματείων, σαν ένας Οικουμενικός πάντοτε Σύνδεσμος όλων των απανταχού της Γης Κωνσταντινουπολιτών!

Το δε Καταστατικό της Συνομοσπονδίας αυτής αναμένεται να εκπονηθεί (εντός τριμήνου) από τριμελή επιτροπή, την οποία απαρτίζουν οι Καθηγητές κ.κ. Νεοκλής Σαρρής και Νικόλαος Ουζούνογλου και η Δικηγόρος κ. Ελ. Μωϋσάκη!

Αλλά, τώρα, ας αναφερθούμε στα θέματα της διεξαγωγής του Συνεδρίου, σύμφωνα και με την χρονική επίσης ιεράρχηση τους.

Παραθέτω πρώτα, στο σημείο αυτό, τα όσα σχετίζονται με την πρώτη ημέρα του Συνεδρίου, από μια εξαιρετικά επιτυχημένη πολύ συνοπτική περιγραφή που έχει κάνει ο φιλόλογος-εκπαιδευτικός κ. Πόπη Παρασκευοπούλου, αναφορικά με τις εργασίες του Συνεδρίου:

Είχε πανηγυρικό χαρακτήρα!

Η πρώτη ημέρα του Συνεδρίου είχε πανηγυρικό χαρακτήρα. Με την κήρυξη των εργασιών του από τον Πρόεδρο της Ενώσεως κ. Αλέξανδρο Μαζαράκη εκφράστηκε και ηευχή για τη συνέχιση του θεσμού. Αμέσως μετά αναγνώσθηκαν τα μηνύματα του Προέδρου της Δημοκρατίας και της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού πατριάρχου, τα κείμενα των οποίων παρατίθενται. Στο σύντομο λόγο που εκφώνησε ο πρόεδρος της Ενώσεως εξήρε μεταξύ άλλων τη σημασία του Συνεδρίου, ως ευκαιρίας για συνάντηση των ανά τον κόσμο Κων/πολιτών, για ανταλλαγή απόψεων και για κατάθεση μνήμης και διέκρινε το μεγαλείο της Πόλης στο πάντρεμα της εθνικής ατομικότητας με τη βυζαντινή οικουμενικότητα.

Και σε άλλα μηνύματα που διαβάστηκαν τονίσθηκε η σημασία της ενδυνάμωσης της εθνικής μνήμης και μάλιστα σε εποχή παγκοσμιοποίησης, ενώ ο Πρόεδρος της οργανωτικής Επιτροπής Καθηγητής Νικόλαος Ουζούνογλου στη σύντομη ομιλία του αναφέρθηκε στις πολλαπλές συνέπειες της Άλωσης και έθεσε τους θεματικούς κύκλους του Συνεδρίου.

Στο χαιρετισμό του Μακαριότατου Αρχιεπισκόπου Αθηνών που ανέγνωσε ο θεοφιλέστατος εκπρόσωπός του μετά από σύντομη επισκόπηση του ρόλου της Εκκλησίας στη διατήρηση της εθνικής κληρονομιάς ευλογήθηκε το Συνέδριο και διατυπώθηκε η ευχή για ευρύτερη συνένωση όλων των προσφυγικών Σωματείων.

Ο Υφυπουργός παιδείας ως εκπρόσωπος του Πρωθυπουργού κ. Κ. Καραμανλή, κ. Κάλος απηύθυνε επίσης χαιρετισμό, όπου επεσήμανε τον Οικουμενικό χαρακτήρα του Ελληνισμού και την ανάγκη τόνωσής του, ενώ η εκπρόσωπος της Δημάρχου Αθηναίων Καθηγήτρια κ. Μουζάκα αναφέρθηκε κυρίως στο κοινωνικό έργο των Σωματείων και την ανάγκη διεκδίκησης αιτημάτων.

Χαιρετισμό απηύθηναν τέλος ο κ. Πιλαφίδης εκ μέρους των Κων/πολιτών της Γερμανίας, η κ. Ψάλτη εκ μέρους των Κων/πολιτών της Βορείου Ελλάδος και ο εκπρόσωπος του Αθλητικού Συλλόγου Πέρα.

Σε πανηγυρικό τόνο η ομιλία του κεντρικού ομιλητή Σαράντου Καργάκου εξήρε την προσωπικότητα και το μέγεθος της θυσίας του τελευταίου Αυτοκράτορα Κων/νου Παλαιολόγου που έδωσε μεγαλείο στην πτώση της Πόλης και ανάστησε την ψυχή του λαού.

Ακολούθησε η ομιλία του Ακαδημαϊκού Γρηγόρη Σκαλκέα με θέμα «Η Ιατρική στο Βυζάντιο», που μεταφέρθηκε στην ημέρα αυτή από την 3η ενότητα της 2ης ημέρας του Συνεδρίου για λόγους ανωτέρας βίας.

Στην ομιλία τέλος της Ζωής Τατάκη – Ιωσηφίδου η νοσταλγία για την Πόλη έγινε ποίηση, ενώ τα παραδοσιακά τραγούδια που έψαλε η χορωδία της Ενώσεως κων/πολιτών υπό τη διεύθυνση του Βασίλη Μακρίδη και με Χοράρχη τον κ. Ιω. Μακρή, προκάλεσαν ρίγη ενθουσιασμού…

***

Βρισκόμαστε σήμερα σε Ιστορικές προκλήσεις!

Αυτή την εντόνου προβληματισμού, επισήμανση, κάνει ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, στο θερμό χαιρετιστήριο μήνυμά του, χωρίς να παραλείψει να αναφέρεται και στον εξαιρετικά σημαντικό επίσης ρόλο του Συνεδρίου, ως «γόνιμου» και «δημιουργικού», όχι μόνο για τους Κωνσταντινουπολίτες, αλλά και για τον Ελληνισμό στο σύνολό του!

Το Μήνυμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, που το ανέγνωσε ο Πρόεδρος της Ενώσεως Κωνσταντινουπολιτών κ. Αλεξανδρος Μαζαράκης (ως Οικοδεσπότης), στην αρχή του εναρκτήριου λόγου του, έχει ως εξής:

«Το σημερινό Συνέδριο πραγματοποιείται παραμονές μίας από τις σημαντικότερες ημέρες για την ιστορία του Ελληνισμού.

Η 29η Μαΐου, η επέτειος της Άλωσης της Πόλης, έχει καταγραφεί στο συλλογικό υποσυνείδητο ως ορόσημο για την έναρξη της νέας πορείας που ακολούθησε το ελληνικό έθνος για να αναβαπτισθεί.

Σήμερα, βρισκόμαστε μπροστά σε ιστορικής σημασίας προκλήσεις. Η ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας εφόσον αποδειχθεί ειλικρινής η βούληση της τουρκικής κυβέρνησης για προσαρμογή στο κοινοτικό κεκτημένο, προσφέρει τη δυνατότητα μιας άλλης προσέγγισης σε θέματα αιχμής των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Η επαναλειτουργία της θεολογικής Σχολής της Χάλκης, η αναγνώριση της Οικουμενικότητας του Πατριαρχείου και η αποκατάσταση των περιουσιακών και άλλων δικαιωμάτων των Ελλήνων της Πόλης ανήκουν στις συμβατικές υποχρεώσεις της Τουρκίας, όπως αυτές καθορίζονται από το ευρωπαϊκό πλαίσιο αρχών και αξιών.

Είμαι βέβαιος ότι ο διάλογος όπου θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο του Συνεδρίου θα είναι γόνιμος και δημιουργικός όχι μόνο για τους Κωνσταντινουπολίτες όλου του κόσμου, αλλά για τον ελληνισμό στο σύνολό του».

***

«Απονέμομεν την εκ ταπεινού Φαναρίου Πατρικήν Ευλογίαν»!

Αμέσως μετά, ο πρόεδρος της Ενώσεως ανέγνωσε και το ακόλουθο Μήνυμα του Παναγιώτατου Βαρθολομαίου Α΄:

«Τοις Εντιμοτάτοις κυρίω Αλεξάνδρω Μαζαράκη, Προέδρω, και Γεωργίω Κατσάρη, Γενικώ Γραμματεί της εν Αθήναιας Ενώσεως Κωνσταντινουπολιτών, τέκνοις της ημών Μετριότητος εν Κυρίω αγαπητοίς, χάριν και ειρήνην παρά Θεού.

Και ιδού: ότι ο οφθαλμός της οικουμενικής, η φιλτάτη Βασιλεύουσα Πόλις των ονείρων μας, η πολυύμνητος Κωνσταντινούπολις συνήγαγε τα απανταχού της γης διεσκορπισμένα φιλομήτορα τέκνα αυτής εις το παρόν Α΄ Παγκόσμιον Συνέδριον, εν τω οποίω ως άριστα προεκρίθη να ασχοληθώσιν με κύριον θέμα «Η μετά την Άλωσιν του 1453 συμβολή των Κωνσταντινουπολιτών εις κάθε ζωτικήν εκδήλωσιν της Ανατολής και της Δύσεως».

Αι κατ’ αυτάς γνωσταί έκτακτοι μέριμναι και φροντίδες υπέρ της Αγιωτάτης Μητρός Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας δεν θα παράσχουν την εξαιρετικήν χαράν να απολαύσωμεν, ως βαθύτατα επιθυμούμεν, τα τίμια πρόσωπα πάντων υμών και να προσπορισθώμεν πολλά τα ωφέλιμα εκ των σοφών εισηγήσεων του Συνεδρίου. Όμως, η καρδιά και αι ευχαί της ημετέρας Μετριότητος από της μαρτυρικής έδρας της Εκκλησίας, προς ην άπαντες υμείς πολυτιμοτάτας εκδηλώσεις έμπρακτου αγάπης και σεβαστικής αφοσιώσεως ανέκαθεν επιδεικνύετε, θα συνοδεύωσι νοερώς τα εργασίας, αίτινες έτι πλέον θελούσι συμβάλει εις την ανάδειξιν του ηγετικού ρόλου  της Πόλεως εις τα πράγματα της Ανατολής ξαι της Δύσεως. Με άγκυραν ελπίδος εις τον νικητήν του θανάτου!

Πιστεύοντες ακράδάντως εις την πνευματικής νομοτέλειαν ότι πάντα τα φαινόμενα του παρόντος πολυταράχου και συνεχώς εναλλασσόμενου βίου τρέπονται οτέ μεν προς το χείρον οτέ δε προς το βέλτιον και άγκυραν ελπίδος της πίστεωςε έχοντες επιρρίψει επί τον Αρχηγόν της παγκόσμιου ιστορίας Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον νικητήν του θανάτου, συνεχίζομεν οι εναπομείναντες ενταύθα την ζωήν ημών κατά τας παραδόσεις και τα ήθη και τα έθιμα της Ομογενείας, με την ΄χαριν της Προστάτιδος της Πόλεως Υπερμάχου Θεοτόκου, χαίρομεν δε εκάστην φοράν πληροφορούμενοι την εν πάσι πρόοδον υμών, αποβάντων αείποτε, ως και οι μακάριοι προπάτορες ημών, ενεργών και δραστηριών παραγόντων πολιτισμούθ, ευσεβείας, προόδου, δημιουργικότητος.

Εν τοιούτοις αισθήμασιν απονέμομεν υμίν την εκ του ταπεινού Φαναρίου πατρικών ευλογίαν, φια την πλήρη επιτυχίαν και καρποφόρον διεκπεραίωσιν του Συνεδρίου, αναμένοντες μετά πλείστης χαράς να ίδωμν και ενταύθα οψέποτέ τις δυνηθή, προσκυνητάς των αιωμοβίων σεβασμάτων της πίστεως και του Γένους.

Η δε χάρις και ευλογία του εν Τριάδι προσκυνουμένου Θεού ημών είησαν μετά πάντων υμών, τέκνα ηγαπημένα και αδελφοί Πολίται τιμιώτατοι, εν τω βίω παντί».

***

Οι Ομιλίες και οι Ομιλητές της επόμενης ημέρας:

Όλα τα σχετικά με την επόμενη, την δεύτερη ημέρα του Παγκόσμιου Συνεδρίου —σύμφωνα με την ιδιαίτερα επιτυχημένη, αλλά αναγκαστικά συνοπτική πάντοτε περιγραφή της κ. Π. Παρασκευοπούλου—, διαλαμβάνουν τα εξής:

Η πρώτη συνεδρία «Ιστορία – Εκκλησία» με Πρόεδρο άρχισε με την ομιλία του Καθηγητή Γεωργίου Μεταλληνού, Πρωτοπρεσβυτέρου «Η πορεία του οικουμενικού Πατριαρχείου στους αγώνες μετά την Άλωση». Ο ομιλητής αναφέρθηκε στο ρόλο της Εκκλησίας στη Μεταβυζαντινή κοινωνία, στις ευεργετικές συνέπειες του θεσμού της Εθναρχίας και των προνομίων και στην ανάγκη εφαρμογής πολιτικής συνδιαλλαγής για τη διάσωση του Γένους.

Ο Καθηγητής Κων/νος Μανάφης ανέπτυξε το θέμα της επίδρασης του Βυζαντίου στη Νεοελληνική Λογοτεχνία, εξήρε την οικουμενικότητα της μεταβυζαντινής λογοτεχνίας και διέκρινε την παράδοση του Βυζαντίου μέσα στο έργο μεγάλων ποιτών και πεζογράφων της νεότερης λογοτεχνίας.

Ο Ιάκωβος Ακτσόγλου αναφέρθηκε στους Ρωμιούς γερουσιαστές και Βουλευτές που μετείχαν στο Κοινοβούλιο του 1876 στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, ενώ ο Καθηγητής Χαράλαμπος Παπασωτηρίου στην ομιλία του με θέμα «Η παράδοση του Βυζαντίου μετά την Άλωση» εξήρε τη σημασία της πολιτιστικής επιρροής του Βυζαντίου σε γειτονικούς λαούς που επέτυχε με τον εκχριστιανισμό τους, καθώς και τη σημασία της ισχυρής κρατικής οργάνωσης και της Βυζαντινής στρατηγικής που χρησίμευσε ως πρότυπο σε χώρες της Δυτικής Ευρώπης.

Ένα ένθερμο κάλεσμα προς τους νέους Κων/πολίτες ως «τελευταίους των Μοϊκανών» απηύθυνε στην ομιλία της η Ελισάβετ Φερεκύδου, τονίζοντας το δικαίωμα και την υποχρέωσή τους να διατηρήσουν την κληρονομιά της Πόλης και να μην επιτρέψουν την Άλωση της από τη λησμονιά. Η συνεδρία έκλεισε με την ομιλία του Καθηγητή Νικολάου Ουζούνογλου με θέμα «Η στρατηγική επιλογή του Ελληνισμού μεταξύ Δύσης και Ανατολής».

Στη 2η ενότητα «Παιδεία και Πολιτισμός» ο Πρόεδρος της συνεδρίας Καθηγητής Νεοκλής Σαρρής ανέπτυξε αρχικά το θέμα «Η πορεία του Ελληνσιμού της Κων/πολης το 19ο και 20ο αιώνα». Προέβει σε μια πλήρη κοινωνικο-οικονομική ανάλυση και σύνθεση των στοιχείων που οδηγούν στην κατανόηση της δομής της Οθωμανικής κοινωνίας και του ρόλου της μειονότητας στην ειρημένη περίοδο και ερμήνευσε το βαθμιαίο εξοβελισμό του ελληνικού στοιχείου από την οικονομία. Αναφέρθηκε ακόμα στην αντιμετώπιση του Ελληνικού στοιχείου της Πόλης από την Ελληνική Πολιτεία, ερμήνευσε τον αποκλεισμό του από το ελληνικό πολιτικό γίγνεσθαι και διατύπωσε την ευχή να μεταλαμπαδευτεί η ιδέα της Πόλης ως πρωτεύουσας του Ελληνισμού στις νεότερες γενιές.

Η Ειρήνη Σαρίογλου έκανε μια ρεαλιστική παρουσίαση της πορείας της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Κων/πολη κάτω από την Τουρκική πολιτική της αφομοίωσης και γενικότερα της προσπάθειας αφαίμαξης και αποδυνάμωσης του Ελληνισμού της Πόλης, με βάση συγκεκριμένα στοιχεία από πηγές.

Ο Γεώργιος Κατσάρης παρέθεσε ενδιαφέροντα και κατατοπιστικά στοιχεία για τα εκπαιδευτήρια της Κων/πολης από την εποχή του Βυζαντίου μέχρι τις μέρες μας και επεσήμανε την κυριότερη απειλή για τη λειτουργία τους σήμερα, που είναι η πληθυσμιακή συρρίκνωση του ομογενειακού Ελληνσιμού.

Η Καθηγήτρια Ισαβέλλα Μπερναντίνι ζωντάνεψε το βίο και την πολιτεία των Βυζαντινών λογίων στη Δύση με ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες, συνθέτοντας παράλληλα την ατμόσφαιρα της Αναγεννησιακής Ιταλίας και εξαίροντας το ρόλο της Νοτίου Ιταλίας ως κέντρου Ελληνικής παιδείας.

Στην τελευταία ομιλία της συνεδρίας με θέμα τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης ο Δρ. Κων/νος Γιοκαρίνης αναφέρθηκε στην προϊστορία της Σχολής, στους στόχους και την εμβέλειά της, στον τριπλό της ρόλο ως φορέα ανωτάτης εκπαίδευσης, ως μοναστηριακής κοινοβιακής κοινότητας και ως επιτελικού κέντρου της Εκκλησίας, στην περίφημη Βιβλιοθήκη της. Εξήρε την καλλιέργεια εκκλησιαστικού ύφους και ήθους στους σπουδαστές της και τη διαμόρφωση σ’ αυτούς υπαρξιακής αντίληψης της Θεολογίας. Εξέφρασε τέλος την ευχή της επαναλειτουργίας της στην ιστορική συγκυρία του σήμερα.

Στην 3η συνεδρία με Πρόεδρο τον Καθηγητή Νικόλαο Ουζούνογλου ο πρώτος ομιλητής Γεώργιος Καλφόπουλος παρουσίασε μια εμπεριστατωμένη μελέτη των αθλητικών πραγμάτων στην Κων/πολη, με συγκεκριμένα στοιχεία από δημοσιογραφικές πηγές: Την πορεία των αθλητικών Συλλόγων, τις επιδόσεις των μεγάλων αθλητών και αθλητριών, τη συμμετοχή σε διάφορα πρωταθλήματα, το σχολικό αθλητισμό, και επεσήμανε τα αίτια που οδήγησαν στην παρακμή τους.

Ο Καθηγητής Ιωάννης Παναγιωτίδης έκανε μια πολυδιάστατη παρουσίαση της ιστορίας των Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων και της επιστημονικής και κοινωνικής δράσης των Ελλήνων ιατρών της Κων/πολης από το 18ο αιώνα ως σήμερα.

Κατά την ανάπτυξη του θέματος του ο Ιωάννης Τσιλένης πρόσφερε την ευκαιρία για μια περιδιάβαση στην Πόλη μέσα από τα κτήριά της, παραθέτοντας πολλά στοιχεία για Πολίτες και Μικρασιάτες τεχνίτες και αρχιτέκτονες που κατασκεύασαν επώνυμα και ανώνυμα κτήρια και συνέβαλαν έτσι στη δημιουργία του αστικού περιβάλλοντος.

Η Μελπομένη Κεσίογλου παρουσίασε το θέμα «Φιλανθρωπικά Σωματεία της Κων/πολης» με ενδιαφέροντα στοιχεία για την ίδρυση και τη δράση του, ενώ στην ομιλία του Νικόλαου παπαδόπουλου «Η οικονομική ζωή της Ρωμιοσύνης» παρουσιάστηκαν οι μεγιστάνες της μειονότητας κατά την περίοδο 1840-1950, οι σχέσεις και οι διασυνδέσεις, οι πολιτικές παγίδες και εξελίξεις που καθόρισαν την τύχη τους, καθώς επίσης τα επαγγέλματα της Πόλης, το δυναμικό τους και η τύχη τους, μετά τα καθοριστικά πολιτικά γεγονότα.

Ο Στυλιανός Ροΐδης ανέπτυξε θέμα σχετικό με τη ζωή και το έργο του μεγάλου ομογενούς επιστήμονα Κων/νου Καραθεοδωρή, του οποίου η μελέτη για το χωροχρόνο αποτελεί εισαγωγή στη θεωρία του Αινστάιν και που είχε τιμηθεί παγκοσμίως ενώ ο Αλέκος Παπαδόπουλος περιέγραψε τις περιπέτειες  του Ελληνικού τύπου στην Κων/πολη και στη Μ. Ασία. Στην ομιλία του ζωντάνεψαν οι μεγάλες μορφές, τα οράματα, οι ψευδαισθήσεις και οι αγώνες των εργατών της ενημέρωσης.

Στην τελευταία ομιλία της ημέρας ο Δημήτριος Σταθακόπουλος πρόσφερε ένα ενδιαφέρον και κατατοπιστικό ταξίδι στους μουσικούς δρόμους της Ανατολικής Μεσογείου, στο Βυζάντιο και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Αναφέρθηκε στις επιδράσεις της μουσικής από την αρχαιότητα, στους τρόπους διάδοσής της και αφομοίωσής της από την Ανατολή, καθώς και στους μεγάλους Ρωμιούς μουσικούς της Τουρκικής Κλασικής Μουσικής.

***

Απόψε αξιοποιείται μια ιδέα και πραγματοποιείται ένα όνειρο

Στον εναρκτήριο, εξ’ άλλου, χαιρετισμό του, ο κ. Αλέξ. Μαζαράκης, ετόνισε τα εξής:

«Είμαι πεπεισμένος ότι, οι ευλογίες και οι ευχές του Παναγιοτάτου θα συντελέσουν ώστε να υπάρξουν αμεσότερα, θετικότερα αλλά και ουσιαστικότερα αποτελέσματα, προς όφελος της Ρωμιοσύνης.

Ωσαύτως, εκφράζοντας την βαθιά ευγνωμοσύνη αλλά, συγχρόνως, και την απεριόριστη αγάπη μας προς τον εξοχώτατο Πρόεδρο της Ελλ. Δημοκρατίας, είμαι βέβαιος ότι διερμηνεύω τα αισθήματα και των ανά τον κόσμο Κων/των. Ιδιαιτέρως δε τον ευχαριστούμε που προφρώνως απεδέχθη την πρότασή μας και ανέλαβε υπό την αιγίδα του το Συνέδριό μας.

Ακόμη θα ήθελα να ευχαριστήσω το ανά τον κόσμο Κων/πολίτικα Σωματεία για την καθολική συμμετοχή τους και την πολύτιμη συμβολή τους στο Συνέδριο.

Ένα μεγάλο ολόψυχο ευχαριστώ επίσης προς τους εκπροσώπους της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας του τόπου, τους Δημάρχους, τους εκλεκτούς και διακεκριμένους ομιλητάς του Συνεδρίου, τους ελλογιμότατους Καθηγητάς, την Οργανωτική Επιτροπή και τους χορηγούς του Συνεδρίου καθώς και σε όλους εκείνους που συνέβαλαν στην οργάνωσή του.

Και, συνεχίζοντας, ανέφερε:

Διακατέχομαι από βαθιά συγκίνηση, αλλά και από ιδιαίτερη χαρά, γιατί απόψε αξιοποιείται μια ιδέα και πραγματοποιείται ένα όνειρο.

Μια ιδέα που καλλιεργήθηκε μέσα σε ατμόσφαιρα ελπίδων και στοχεύει στη διάσωση και προφύλαξη της εθνικής φυσιογνωμίας, των πνευματικών αξιών και της μεγάλης παραδόσεως των Κων/πολιτών.

Και του ονείρου που εθέρμενε τις καρδιές μας για την πραγματοποίηση μιας συνάντησης επαφής με όλα τα ανά τον κόσμο λειτουργούντα Σωματεία Κων./πολιτών, να έλθουν κοντά να ανταλλάξουν απόψεις αλλά και μνήμες που μένουν χαραγμένες μέσα μας για πάντα, στα πλαίσια ενός παγκόσμιου Συνεδρίου.

Ο εθνικός βίος των Κων/πολιτών εμφανίζει δύο κύριες εκδηλώσεις την εθνική ατομικότητα, η οποία εκφράζει την ελληνική τους φυσιογνωμία και την βυζαντινή οικουμενικότητα, την υπερατομική καθολικότητα με την προβολή των επιτεύξεων των Κων/πολιτών προς άλλους λαούς.

Τις δύο αυτές βασικές εκδηλώσεις θα αναπτύξουν διακεκριμένοι επιστήμονες, αλλά και όσοι από εμάς έχουν αποθησαυρισμένα προσωπικά βιώματα και εμπειρίες.

Κων/πολη, η Βασιλίδα των Πόλεων, νοσταλγικά μοναδική για κάθε ελληνική ψυχή.

«Η Πόλις ήτον το σπαθί, η Πόλις το κοντάρι,
η Πόλις ήτον το κλειδί της Ρωμανιάς όλης»

Η Βασιλεύουσα πραγματική αρχόντισσα πάνω στον Βόσπορο και την Προποντίδα, είναι συνάμα περηφάνια και λυγμός και θρύλος. Για μας όμως που γεννηθήκαμε και δημιουργηθήκαμε σ’ αυτήν, είναι και μύθος.

Σας ευχαριστώ»

***

Μακαριότατος Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος:

«Είναι τεράστια η συμβολή των Ελλήνων της Πόλης, στον Παγκόσμιο Πολιτισμό»!

Αμέσως μετά, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Φαναρίων κ. Αγαθάγγελος, ως Εκπρόσωπος του Μακαριώτατου, ανέγνωσε το Μήνυμα του Αρχιεπισκόπου, ο οποίος είχε αρχίσει τον λόγο του, με τον εξής Χαιρετισμό:

Αγαπητοί μου Σύνεδροι,
Κωνσταντινουπολίτες και Κωνσταντινουπολίτισσες της Οικουμένης

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Χαίρω ιδιαιτέρως κι ευλογώ το Συνέδριό σας. Έστω και με δυσκολίες, έστω και με ατέλειες πραγματοποιείται το πρώτο βήμα για την συνένωση των συνάμεων των γόνων και απογόνων της Βασιλεύουσας. Και οι αρχαίοι πρόγονοί έλεγαν ότι η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, αρκεί να μη μείνωμε σ’ αυτήν. Προσωπικά είμαι βέβαιος ότι θα προχωρήσετε με επιτυχία στο σπουδαίο ενωτικό έργο σας, γιατί κι εσείς, όπως κι όλοι μας από τη μακρά ιστορία μας έχουμε αποκτήσει την πολύτιμη εμπειρία ότι ενωμένοι θριαμβεύουμε, ενώ διχασμένοι οδηγούμεθα στον μαρασμό και την παρακμή. Και για την ενότητα γνωρίζετε ότι απαιτείται η καλλιέργεια πολλών αρετών και πολλών ιδιοτήτων της ψυχής μας, όπως ταπεινοφροσύνη, πνεύμα διακονίας, θέληση κι αγώνας πνευματικός για το ξεπέρασμα των οποίων ανθρώπινων αδυναμιών, αγάπη προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο, αφοσίωση στα ιδανικά του Γε΄νους μας, πνεύμα αυτοθυσίας, ανεκτικότητα στη διαφορετικότητα της αντίληψης του άλλου και σεβασμός στην προσωπικότητά του».

Συνεχίζοντας, ο Μακαριώτατος, παρατηρεί:

«Οι Κωνσταντινουπολίτες και οι Κωνσταντινουπολίτισσες εκόσμησαν για αιώνες Ανατολή και Δϋση και τώρα ζώντας κυρίως στην Ελλάδα αλλά και διεπαρμένοι μέχρι των περάτων της Γης είναι οι ζωντανοί φορείς της πνευματικής καλλιέργειας και της Παιδείας της βασιλεύουσας, του ελληνοχριστιανικού Βυζαντινού πολιτισμού, της αρχοντιάς και του κοσμοπολίτικου πνεύματος και προβάλλουν τη Ρωμιοσύνη στα πολυπολιτισμικά περιβάλλοντα που ζουν. Γιατί και η Βασιλεύουσα επί ειαώνες κατοικείτο από διάφορους λαούς. Σήμερα ο Θεός επέτρεψε να ζουν σ’ Αυτήν ελάχιστοι Ρωμιοί, αλλά μας παρηγορεί το ότι είναι πάντα εκεί το Οικουμενικό μας πατριαρχείο, η κιβωτός αυτή του Γένους, η οποία το διέσωσε και το οδήγησε στην ελευθερία και στην πρόοδο.

Σήμερα εσείς όλοι αποτελείτε σημαντικό μέρος ποιοτικά κυρίως, αλλά εν πολλοίς και ποσοτικά, του πληθυσμού της Ελλάδος και με την πνευματική και επιχειρηματική σας παρουσία ενισχύσατε τον δυναμισμό της στην πορεία της στην Ενωμένη Ευρώπη. Αλλά και στα ετερόδοξα και άλλων πολιτισμικών κληρονομιών έθνη, όπου κατοικείτε οι υπόλοιποι, ως μερικές νησίδες σε απέραντους ωκεανούς, έχετε την ευλογία του Θεού γιατί διατηρείτε την Πίστη σας προς την Ορθοδοξία, την Αγάπη σας προς την Πατρίδα σας την Ελλάδα και την Αφοσίωσή σας προς την Μητέρα σας και Πνευματική σας τροφό, την Κωνσταντινούπολη. Γιατί πάλι από την φραγκοκρατία και την τουρκοκρατία η εμπειρία μας είναι ότι όποιος έχανε την Πίστη του, έχανε και την ταυτότητά του και αυτό το ξερίζωμα της Πίστης των Ελλήνων επιδίωξαν οι κατακτητές και οι εξουσιαστές μας. Και σ΄ αυτή τους την επιδίωξη αντιστάθηκαν με επιτυχία, χύνοντας όμως ποταμούς αιμάτων, οι περισσότεροι Ρωμιοί. Σημαιοφόρος της αντίστασης του Γένους έναντι της φραγκοκρατίας και της τουρκοκρατίας το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως, και μαζί του όλοι οι κληρικοί και μοναχοί μας όλοι οι Διδάχοι του Γένους, αλλά και το νέφος των νεομαρτύρων και των απλών ανθρώπων, που από γενιά σε γενιά, μεταλαμπάδευσαν το Φως της Αναστάσεως του Ιησού Χριστού και του Έθνους μας, και κρατούσαν άσβεστη την Καντήλα της ταυτότητας μας.

***

Υφυπουργός Παιδείας κ. Γεώργιος Καλός

Εκπροσωπόντας τον Πρωθυπουργό κ. Κωνσταντίνο Καραμανλή, ο Υφυπουργός Παιδείας κ. Γεώργιος Καλός είπε τα εξής:

«Κύριε Πρόεδρε της Οργανωτικής Επιτροπής και κύριε Πρόεδρε της Ενώσεως Κωνσταντινουπολιτών Ελλάδος, κύριοι Πρόεδροι των Σωματείων που ήρθατε να συμμετάσχετε ως Σύνεδροι σε αυτή την πολύ σημαντική εθνική συνάντηση, Θεοφιλέστατε πρώτα απ’ όλα εκπρόσωπε του μακαριότατου Αρχιεπισκόπου Αθηνών, κύριοι Βουλευτές, αγαπητοί εκπρόσωποι των Πολιτικών και των Στρατιωτικών Αρχών της πόλης μας, κυρίες και κύριοι, εκ μέρους του Πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή της Ελληνικής Κυβερνήσεως, αλλά και σύσσωμης της Πολιτικής Ηγεσίας του Υπουργείου παιδείας βρίσκομαι εδώ για να ευχηθώ, όπως και θεμιτό και δίκαιο και κατανοητό απολύτως είναι, εκ μέρους δηλαδή σύσσωμης της Πολιτείας να στεφθούν με επιτυχία οι εργασίες του Συνεδρίου σας, έστω και αν, όπως πολύ σωστά υπογράμμισε στο μήνυμά του ο σεβαστός μας Πρόεδρος της Δημοκρατίας η πρώτη παγκόσμια συνάντησή σας εδώ στην Αθήνα (των Σωματείων σας) γίνεται υπό τη σκιά αυτής της μαύρης επετείου της Αλώσεως».

Και συνεχίζοντας είπε:

«Εκείνο που θα πρέπει να παρηγορεί τις ψυχές όλων και την εθνική συνείδηση στο σύνολό της, είναι ότι αν τότε η Πόλη Εάλω, εκείνος που δεν αλώθηκε είναι ο Ελληνισμός και ακόμα, στο κέντρο αυτού του ελληνισμού, εκείνος που ποτέ δεν έχασε την αξία του, που ποτέ δεν αλώθηκε και δεν μειώθηκε είναι οι Οικουμενισμός του Ελληνισμού, ο οικουμενικός του Χαρακτήρας.

Άρα, λοιπόν, το πρώτο που αποτελεί και τον συνδετικό κρίκο όλων των κινήσεων που σας έφεραν εδώ, είναι να υπηρετηθεί, κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο, η ανάγκη τόνωσης αυτής της Οικουμενικότητας!

Εμείς εδώ —συνέχισε— από τον κορμό του ελληνικού χώρου τονίζουμε προς κάθε κατεύθυνση υπό τις σημερινές πολιτικές συνθήκες, ότι εκείνο που θα πρέπει να σεβαστεί η γειτονική χώρα είναι ακριβώς την Οικουμενικότητα, την οποία εκπέμπει, ως διαρκές φως, πρώτα απ’ όλα η Μητέρα Εκκλησία, το πατριαρχείο μας το Οικουμενικό. Δεύτερον, στον εκπαιδευτικό και τον πολιτιστικό χώρο, η μεγάλη Σχολή, την οποία εμείς διαρκώς ζητάμε να επανέλθει στην πρώτη της εκείνη και σημαντική των αιώνων αίγλη!

Και αν όντως, εκείνο που αναλογεί σήμερα ως απόλυτα σεβαστός χαρακτήρας προς τον Ελληνισμό που μένει εκεί προς το κομμάτι εκείνο της Ελλάδας, γύρω απ’ το Πατριαρχείο, είναι η Οικουμενική αίγλη του. Την οποία αντλεί όχι μόνον από την ιστορία αλλά από την Πολιτιστική συνέχεια και από το μεγαλείο του το Πνευματικό».

Τέλος δε, ο κ. Γ. Καλός, είπε:

«Θα ήθελα να κλείσω λοιπόν το Χαιρετισμό αυτό με μία ευχή, την οποία το Υπουργείο παιδείας έχει κατά νου και κατά συνείδηση.

Η Βυζαντινή Ιστορία, —και το λέω, κάνοντας πρώτα την αυτοκριτική και μετά ευρύτερη κριτική, για το ότι συμβαίνει στο διεθνή χώρο—, η Βυζαντινή Ιστορία, λοιπόν, θα πρέπει να διδάσκεται έτσι όπως της αναλογεί και όχι μόνον χρονικά (δηλαδή, κατά σελίδα), αλλά και χωρικά και κυρίως Πνευματικά!

Σας ευχαριστώ πολύ!»

***

Οι ελάχιστοι διασωθέντες Έλληνες επιστήμονες – λόγιοι επέδρασαν τα μέγιστα και στην Ευρωπαϊκή Αναγέννηση!

Με επικεντρωμένη την σκέψη του προς την πιο πάνω ιστορική πραγματικότητα, ο Καθηγητής του Ε.Μ.Π. κ. Νικόλαος Ουζούνογλου, ως Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής απηύθυνε και εκείνος μετά τον κ. Μαζαράκη, έναν θερμό προς τους εκλεκτούς παρισταμένους Χαιρετισμό, διατυπώνοντας και τις εξής, επί πλέον απόψεις:

• Το γεγονός του ηρωικού τέλους της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας —όπως ονομαζότανε η Αυτοκρατορία του Βυζαντίου—, επηρεάζει την Δύση, ακόμα και στις μέρες μας, όπως γίνεται φανερό και από τις ειδήσεις…

• Οι απώλειες, εξ’ άλλου, των ανθρωπίνων δημιουργημάτων, στις μετά την Άλωση ημέρες, ήταν τόσο τεράστιες, ώστε, μόνο με την καταστροφή της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας —που αποστέρησε από την Ανθρωπότητα, ίσως μιάμιση χιλιετία γνώσεων—, θα μπορούσαν να συγκριθούν! Ωστόσο, παρά τις πολύ αντίξοες συνθήκες, ο Ελληνισμός δεν έπαυσε να δείχνει τον δυναμισμό που τον χαρακτηρίζει σε όλες τις ιστορικές περιόδους. Στα πλαίσια δε, της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ήταν το στοιχείο της προόδου και της Οικονομικής και Κοινωνικής Ανάπτυξης…

Συνεχίζοντας δε, είπε και τα εξής:

«Η Οργανωτική Επιτροπή που συγκροτήθηκε μετά από πρόταση της Ενώσεως Κωνσταντινουπολιτών και με ετίμησε με το να είμαι μέλος της και συντονιστής της, έλαβε υπ’ όψη της όλα τα θέματα και τις ενότητες που θα αναπτυχθούν, σχετικά, τόσο με την Ιστορία όσο και με την Εκκλησία, διότι το κοινοτικό σύστημα της Εκκλησίας ήταν εκείνο που κράτησε την συνοχή του Γένους μετά την Άλωση:

θα καλυφθούν δε στην συνέχεια και τα θέματα «Παιδείας και Πολιτισμού», καθώς και «Οικονομικής ζωής και Κοινωνικής μέριμνας στην Κων/πολη».

Περαίνοντας, ο κ. Ουζούνογλου ευχαρίστησε τα μέλη της Οργανωτικής Επιτροπής, «που συνέβαλαν τα μέγιστα» όπως είπε, στην συγκρότηση του Προγράμματος. Και ευχήθηκε το Συνέδριο, να στεφθεί με επιτυχία!

Η Ομόφωνη Απόφαση

Στην τρίτη και τελευταία ημέρα του Συνεδρίου, το σημαντικότερο από όλα όσα είχαν γίνει, ήταν η Ομόφωνη Απόφαση, που προαναφέρθηκε, για την δημιουργία της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Ομογενειακών Σωματείων, σαν ένας Οικουμενικός Σύνδεσμος όλων των ανά τον κόσμον Κωνσταντινουπολιτών.

Για το Καταστατικό, δε, της Συνομοσπονδίας αυτής, όπως επίσης προαναφέρθηκε, συγκροτήθηκε μια τριμελής Επιτροπή, από τους Καθηγητές κ.κ. Νεοκλή Σαρρή και Νίκο Ουζούνογλου και την Δικηγόρο κ. Ελένη Μωϋσάκη, με την εντολή, το αργότερον εντός τριμήνου, να έχει εκπονήσει, εν σχεδίω, το Καταστατικό αυτό, το οποίο στην συνέχεια, θα σταλεί σε όλα τα Σωματεία που είχαν μετάσχει στο Συνέδριο, για να το συζητήσουν και να πάρουν τις δέουσες επ’ αυτού, αποφάσεις.

Σχετικά, εκδόθηκε και ψήφισμα, το οποίο περιλαμβάνει και 18 θέσεις τις οποίες είχε προετοιμάσει η κ. Όλγα Μαράνου Χάρτμαν, ως συντονίστρια της τελευταίας αυτής συνεδρίας.

Το προαναφερόμενο ψήφισμα είναι το ακόλουθο:

Αθήνα 29/5/2005

ΨΗΦΙΣΜΑ

Το Πρώτο Παγκόσμιο Συνέδριο Κωνσταντινούπολης που συνήλθε στην Αθήνα την 27-29 Μαΐου 2005 αποφάσισε κατόπιν ψηφοφορίας των Συνέδρων την Κυριακή 29/5/2005 ομόφωνα τη συγκρότηση Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Ομογεννειακών Σωματείων και συναφών Συσσωματώσεων ως ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ απανταχού της γης Κωνσταντινουπολητών. Το Συνέδριο αναθέτει σε τριμελή επιτροπή η οποία συγκροτείται από τους Καθηγητές Νεοκλή Σαρρή, Νικόλαο Ουζούνογλου και τη Δικηγόρο Ελένη Μοϋσάκη, την εντός τριμήνου σύνταξη σχεδίου καταστατικού το οποίο μέσω της διαδικασίας συγκρότησης Συνομοσπονδίας Σωματείων θα διαβιβαστεί σ’ όλα τα Κωνσταντινουπολίτικα Σωματεία, δια τα περαιτέρω, προς έγκριση. Εγκρίνονται ως οι παρακάτω 18 θέσεις που έχουν διατυπωθεί από την Οργανωτική Επιτροπή του Συνεδρίου:

   1. Στενή συνεργασία όλων των πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων Κωνσταντινουποίτικων Σωματείων στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό.
  2. Η ενίσχυση των σχέσεων και ανταλλαγή ιδεών μεταξύ όλων των ανά την γην Κωνσταντινουπολιτών.
    3. Η λεπτομερής καταγραφή και διατήρηση των ηθών, εθίμων, αξιών και παραδόσεών μας.
  4. Η εκστρατεία να διατηρηθεί και να ενισχυθεί η Ομογένεια της Κωνσταντινούπολης, η Οικουμενικότητα του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως και να διασωθεί η Πολιτιστική μας Κληρονομιά.
  5. Η πλήρης καταγραφή των ανά την γην Κωνσταντινουπολιτών (ονοματεπώνυμο, τόπος γεννήσεως, έτος γεννήσεως κ.λπ. – εκπαίδευση, επάγγελμα κ.λπ. κατόπιν γραπτής συγκατάθεσής των).
  6. Η προαγωγή και σταθεροποίηση της Ελληνοτουρκικής φιλίας της ειρήνης στα Βαλκάνια και σε όλο τον Κόσμο.
  7. Η δραστηριοποίηση των Κωνσταντινουπολιτών προς αναβάθμιση της Παιδείας, της πνευματικής ζωής και του πολιτισμού στην Ελλάδα, στην Κωνσταντινούπολη και γενικά στην Ανατολή και στην Δύση.
  8. Η διεκδίκηση των ιδιωτικών και Κοινοτικών περιουσιών των Ρωμηών στην Κωνσταντινούπολη και την ευρύτερη περιοχή.
  9. Η προσπάθεια για να ισχύσει το καθεστώς στα Σχολεία μας που θα κατοχυρώνει τα πνευματικά, πολιτιστικά και κοινωνικά δικαιώματα όπως αυτά αναγνωρίζονται και καθορίζονται από την Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ακόμα και από τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Παιδιού.
 10. Η διοργάνωση εκπαιδευτικών επισκέψεων και ανταλλαγών μαθητών και εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων μεταξύ όλων των χωρών για πνευματικοπολιτιστικούς σκοπούς.
 11. Η αξιοποίηση Κωνσταντινουπολιτών επιστημόνων για κοινωνικούς σκοπούς.
 12. Η έγκαιρη πληροφόρηση, άμεση επικοινωνία και δρομολόγηση λύσεων για κάθε είδους πρόβλημα που ανακύπτει και απασχολεί τους Κωνσταντινουπολίτες.
 13. Η έκδοση επιστημονικού περιοδικού και βιβλίων.
 14. Η προσέλκυση της Νέας Γενιάς των Κωνσταντινουπολιτών.
 15. Η προώθηση των αιτημάτων μας προς την Ελληνική Κυβέρνηση και τους Διεθνείς Οργανισμούς.
 16. Η επικοινωνία και συνεργασία με Σωματεία ανά την Ελλάδα και τον Κόσμο μέλη των οποίων είναι άτομα που κατάγονται από τις πατρίδες της Ιωνίας, της Ίμβρου και Τενέδου, της Θράκης, της Καππαδοκίας, του Πόντου και αλλού.
 17. Η δημιουργία Μεθόδου ταχείας εκμάθησης της Ελληνικής Γλώσσας.
 18. Η διοργάνωση του επόμενου Παγκόσμιου Συνεδρίου Κωνσταντινουπολιτών. 

Η Οργανωτική Επιτροπή του Συνεδρίου και οι Εκπρόασωποι των Κωνσταντινουπολίτικων Σωματείων. 

***

Και τώρα, στο σημείο αυτό, αφού παραθέσουμε την εξαιρετικά επιτυχημένη – αλλά, κατ’ ανάγκην, πολύ συνοπτική – περιγραφή του περιεχομένου των Ομιλιών, που έχει κάνει η φιλόλογος – εκπαιδευτικός κ. Πόπη Παρασκευοπούλου, Πρόεδρος των Κεντρικιάδων, στην συνέχεια αντλώντας – ας επιτραπεί η έκφραση – από τις Ομιλίες αυτές, και μερικά απ’ τα επί μέρους, επίσης, στοιχεία ή τις παρατηρήσεις, που δεν είναι δυνατόν να περιληφθουν σε ιδιαίτερα συνοπτικές περιγραφές, θα προσπαθήσουμε – με τρόπο εξαιρετικά λακωνικό και πάλιν –, να συμπληρώσουμε κάποιες γενικώτερες εντυπώσεις από τις προαναφερόμενες Ομιλίες:

Το πραξικοπηματικό Αυτοκέφαλο!

Ο Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Μεταλληνός, Καθηγητής Παν/μίου Αθηνών, δεν παρέλειψε να αναφέρει εκτός πολλών άλλων, και ότι:

Το πραξικοπηματικό Αυτοκέφαλο (Σ.Σ.: της Εκκλησίας της Ελλάδος) του 1833, σαν πραγμάτωση του αντι-Εθναρχικού και στην ουσία αντι-Ρωμαϊκού πνεύματος, ήταν θλιβερό αντίδωρο που κατέβαλε το Ελληνικό Κράτος –πειθαρχώντας στους Ευρωπαίους προστάτες του–, σε βάτος του Οικουμενικού Πατριαρχείου!

Η καταδίκη του εθνοφυλετισμού, του εθνισμού, του φυλετισμού δηλαδή ως αιρέσεως, το 1872, στην Κωνσταντινούπολη, εξ αφορμής του Βουλγαρισκού σχίσματος, που ακολούθησε το Ελλαδικό σχίσμα, ήταν η επίσημη καταδίκη του εθνικιστικού-ρατσιστικού αυτού ανέμου, που καταξήρανε την Ρωμαϊκή ενότητα της Εθναρχίας (του Οικ. Πατριαρχσείου) και την Ορθόδοξη Οικουμενικότητα

Τα Πατριαρχικά κείμενα συνήθως έχουν ανάγκη αποκρυπτογραφήσεως, για να ερμηνευθούν σωστά. Διότι, ο σκοπός τους ήταν να παραπλανήσουν την Πύλη (του κατακτητή), ενώ ταυτόχρονα η Εθναρχία έπρεπε να φαίνεται πάντα άψογη απέναντι στον κατακτητή. Διότι μόνον έτσι μπορούσε να οφελήσει το Γένος…

Η Βυζαντινή θεματολογία αποκορυφώνεται με τον Παλαμά!

Ο Καθηγητής του Παν/μίου Αθηνών κ. Κ. Μανάφης, παρατηρεί, εκτός άλλων, και τα εξής:

Στους χρόνους της Τουρκικής κατακτήσεως, η Ανατολική Ευρώπη εμφανίζει φαινόμενο ανάλογο προς εκείνο των Ελληνιστικών χρόνων, μετά τον Μ. Αλέξανδρο. Όπως και τότε, έτσι και τώρα, είχε επιτευχθεί η Οικουμενικότης της Ελληνικής Παιδείας και ο συγκριτισμός των ροπών του χώρου της «καθ’ ημάς Ανατολής», υπό την ηγεσία της Εκκλησίας και της Ελληνικής διανοήσεως.

Ό,τι ετόλμα να προείπει ο Ρήγας Βελεστινλής στο πεδίο της πολιτικής και κοινωνικής ενότητας, αυτό, στην πράξη, είχε συντελεσθεί στο πεδίο του πνεύματος. Έτσι εξηγείται πως κλασικά Βυζαντινά γραμματειακά είδη, ατιμάζουν την εποχή της Τουρκοκρατίας.

Το 1886, η Βυζαντινή Θεματολογία στην Νεοελληνική Λογοτεχνία, αποκορυφώνεται, με τα μεγάλα έργα του Κ. Παλαμά: Τον «Δωδεκάλογο του Γύφτου» και την «Φλογέρα του Βασιληά».

***

Την Πόλη, την απεμπόλησαν…

Ο κορυφαίος Τουρκολόγος και Καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πάντειο Παν/μιο κ. Νεοκλής Σαρρής, ξεκιονώντας και από την ιστορική διαπίστωση (του «σοφού», όπως είπε, ιστορικού της νεοελληνικής πραγματικότητας, Ντάγκλας Ντένκιν), ότι, η «ενοποίηση» του Ελληνικού Έθνους στα πλαίσια του σύγχρονου Ελληνικού Κράτους άργησε πολύ περισσότερο να πραγματοποιηθεί από ότι, είχε επιτευχθεί η αντίστοιχη «ενοποίηση» του Έθνους των Ιταλών στο δικό τους, το σημερινό, Κράτος —το οποίο πληθυσμιακά εξελίχθηκε, έκτοτε, σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό, από ότι το Ελληνικό—, υπενθυμίζει δε, ότι το γεγονός αυτό αποδίδεται και στο ότι, οι μεν Ιταλοί μπόρεσαν να έχουν ως κρατικό πυρήνα τους, την παραδοσιακή ιστορική τους πρωτεύουσα, την Ρώμη, ενώ οι Έλληνες, ως άμεσοι απόγονοι των Βυζαντινών, δεν κατάφεραν να έχουν ως πρωτεύουσά τους, την πρωτεύουσα του Μεσαιωνικού Ελληνισμού, την Κωνσταντινούπολη, την έδρα και του Οικουμενικού πατριαρχείου. Οι Έλληνες (κατά τον Ντένκιν) δύο φορές —το 1920 και το 1922«είχαν στην φούχτα του την Πόλη και την απεμπόλησαν»!

***

Η Στρατηγική Τέχνη του Βυζαντίου, σήμερα…

Σήμερα, στις αρχές του 21ου αιώνος, τα σημαντικότερα απ’ τα εγχειρίδια της Στρατηγικής Τέχνης της άλλοτε κραταιάς Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, μεταφράζονται εσπευσμένα, για να μελετηθούν —μάλιστα δε, και από ποιους νομίζετε;…— Για να μελετηθούν, όχι πλέον από την Ορθόδοξη, —που ασχολείται τώρα με την Βυζαντινή Αρχαιολογία—, ή και από άλλα, του αυτού ανωτάτου επιπέδου Πανεπιστήμια, αλλά προ παντός για να μελετηθούν και από το τιτλοφορούμενο ως National Defence University, δηλαδή, και από την Ανωτάτη Στρατιωτική Σχολή των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, της πρώτης και μόνης, με άλλα λόγια, Πλανηταρχικής Δυνάμεως, σ’ ολόκληρο τον κόσμο, που ενδιαφέρεται να γνωρίζει καλά, προ παντός εκείνη την Γεωπολιτική και Στρατηγική σκέψη του Βυζαντίου!

Η πληροφορία αυτή, η τόσον ενδιαφέρουσα, υπάρχει στο κείμενο της Ομιλίας του Καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Χαραλάμπου Παπασωτηρίου, υπό τον τίτλο «Η παράδοση του Βυζαντίου μετά την Άλωση».

Οι οποίες και οριοθετούσαν την εξαιρετικά πλούσια θεματολογία του Συνεδρίου, καλλιεργώντας, ταυτόχρονα, και τον αντίστοιχο πνευματικού και επιστημονικού επιπέδου, γόνιμο πάντοτε Προβληματισμό.

Ατυχώς, όμως, η στενότητα, ή έστω και σχετική, που υπάρχει στον πληροφοριακό χώρο, του Εντύπου μας, ανάλογα με την μεγάλη έκταση των θεμάτων και των 19 συνολικά εκλεκτών πάντοτε Ομιλητών, δεν αφήνει περιθώρια για μια εκτενέστερη, και λεπτομερέστερη, όπως θα επιθυμούσαμε, παρουσίασή τους, για την οποία θα ήταν απαραίτητος ένας πολλαπλά μεγαλύτερος και εκτενέστερος χώρος.

Ευελπιστούμε όμως ότι, στο άμεσο μέλλον, η Ένωσις Κωνσταντινουπολιτών, θα έχει προχωρήσει και στην πλήρη έκδοση όλων των θεμάτων που αναπτύχθηκαν στο Παγκόσμιο αυτό Συνέδριο, δίνοντας την δυνατότητα, να αντλήσουν πολλά και πολλαπλά ενδιαφέροντα επίσης στοιχεία και οι λοιποί από τους σύγχρονους ιστορικούς και επιστημονικούς ερευνητές.

***

Η Άλωση, θα είχε αποτραπεί;

Ένα πολύ καίριο ιστορικό ερώτημα έθεσε —εκτός πολλών άλλων—, ο Καθηγητής Ν. Ουζούνογλου, όταν ανέβηκε στο βήμα, και ως Ομιλητής, έχοντας ως θέμα του την «Στρατηγική επιλογή του Ελληνισμού μεταξύ Δύσης και Ανατολής»…

Υπενθυμίζοντας, τις συνεχείς, τις έντονες, αλλά και αποτυχημένες κάθε φορά, προσπάθειες, που είχαν γίνει για να επιτευχθεί η Ένωση των Εκκλησιών, Ανατολικής και Δυτικής (Ορθοδοξίας και καθολικισμού), με στόχο πάντοτε να αποτραπεί, όπως πιστευότανε από ορισμένους Βυζαντινούς, η άλωση της Πόλης, από τους Οθωμανούς Τούρκους, θέτει ευθέως και το ερώτημα:

—Και, λοιπόν, εάν, παρ’ ελπίδα, τελσφορούσαν τότε οι προσπάθειες και γινότανε τελικά και η Ένωση, η Άλωση της Πόλης, θα είχε πράγματι αποτραπεί;…

κατά τον κ. Ουζούνογλου, η απάντηση θα πρέπει να είναι αρνητική. Η Πόλη θα έπεφτε, έτσι κι αλλιώς, διότι, όπως δείχνουν και οι μετέπειτα εξελίξεις, η αναμενόμενη, η επί πλέον στρατιωτική βοήθεια, δεν θα ερχότανε, ούτε και σ’ αυτή την περίπτωση. Αλλά και το χειρότερο, που —επίσης κατά τον κ. Ουζούνογλου— θα είχε συμβεί τότε, θα ήταν, επί πλέον, ότι και το γένος των Ελλήνων θα είχε ίσως, εξισλαμισθεί!…

***

Μισόν αιώνα μετά τους «Βανδαλισμούς» στα Ομογενειακά σχολεία της πόλης…

Όπως προκύπτει από την εμπεριστατωμένη Ομιλία της Λέκτορος του Παν/μίου Αθηνών κ. Ειρήνης Σαρίογλου, οι αμιγώς Ελληνικής καταγωγής μαθητές στα Ελληνικά σχολεία της Πόλης, ενώ το 1961 (δηλαδή 6 χρόνια μετά τους «Βανδαλισμούς»), υπερέβαιναν τις 7000, σήμερα μετριούνται σε 237 μόνο μαθητές!

Που, και αυτά ακόμα τα παιδιά, υποφέρουν, επί πλέον από την πνευματική μάστιγα της λεξιπενίας, ανίκανα να εκφρασθούν σωστά στην Ελληνική; Έχοντας δε, ως καθομιλουμένη γλώσσα τους, την Τουρκική…

Επί πλέον, τα Αραβόφωνα από αυτά τα παιδιά, αδυνατούν να παρακολουθούν και τα Ελληνικά μαθήματα του εγκεκριμένου Προγράμματος, διότι δεν διαθέτουν ούτε και στοιχειώδη κατάρτιση στην Ελληνική Γλώσσα…

Εξ’ άλλου, ο Τουρκικός Εθνικισμός, δεν αφήνει κανένα περιθώριο για την διατήρηση της Γλωσσικής και Εθνικής υποστάσεως των Ελλήνων στην Τουρκία!

Εξακολουθητικά απαγορεύεται, εκτός πολλών άλλων:

• Η χρήση διακίνηση Ελληνικών βιβλίων και εγκυκλοπαιδειών.
• Το να ομιλείται η Ελληνική Γλώσσα στα σχολεία (εκτός απ’ τα Ελληνικά μαθήματα).
• Η άλλοτε πρωινή προσευχή ή οποία έχει αντικατασταθεί με τον όρκο: «Είμαι Τούρκος σωστός, εργατικός» κλπ.

Χρειάζονται, μήπως, σχόλια;…

***

Ενώ δεν της επιτρέπουν, οι Τούρκοι, να λειτουργεί…

Η ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΣΧΟΛΗ της ΧΑΛΚΗΣ
Και η ΤΡΙΠΛΗ ΔΟΜΙΚΗ της ΥΠΟΣΤΑΣΗ

Ήταν το Πνευματικό Φυτώριο της Πρωτόθρονης Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως

Ο Γεν. Γραμματέας της «Εστίας Θεολόγων Χάλκης» Δρ. Κωνστ. Γιοκαρίνης, επεξηγώντας την δομική υπόσταση της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης που οι Τουρκικές Αρχές δεν επιτρέπουν την λειτουργία της (ήδη από το έτος 1971), είπε, χαρακτηριστικά ότι…

Η Πανεπιστημιακού, αυτή, επιπέδου, Σχολή, αποτελεί μια Τρισυπόστατη Ιδρυματική Οντότητα, διότι:

- Είναι φορέας Ανώτατης Εκπαίδευσης, με διεθνή αναγνώριση επιστημονικής προσφοράς της και συμβολής στην ανάπτυξη των Θεολογικών Γραμμάτων.
- Είναι, ακόμα, μια Μοναστηριακή Κοινότητα, στην οποία τα πλαίσια αναζητείται η εμπειρία της αγαπητικής κοινωνίας, που οι απόφοιτοι της θα κληθούν να διακονήσουν και
- Είναι, επί πλέον, το Πνευματικό Επιτελικό Κέντρο της Αγίας και Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας.

Όφειλε δε, ταυτόχρονα, να παρέχει και ποιμαντικό επίσης έργο, κάτω από την επίδραση μάλιστα και δραματικών εξελίξεων, τόσο σε Εγγύς Ανατολή, όσο και σε Ευρώπη!

***

Η Βιβλιοθήκη του Βησσαρίωνος

Η πλούσια Βιβλιοθήκη του Καρδιναλίου Βησσαρίωνος, μαθητού του Νεοπλατωνικού διδασκάλου Πλήθωνος-Γεμιστού, είναι εκείνη που απετέλεσε μια απ΄ τις κύριες βάσεις της Βιβλιοθήκης του Αγίου μάρκου στην Βενετία.

Τόσον ο Βησσαρίων, όσον και ο Πλήθων είναι δύο από τις μεγάλες μορφές της Αναγεννήσεως.

Εξ’ άλλου, η Κωνσταντινούπολη περιέκλειε στο περιβάλλον της τόση Επιστήμη και τόσα βιβλία, όσα δεν υπήρχαν σε όλες μαζί τις μεγάλες χώρες της Δύσεως!

Αυτά και άλλα πολλά αναφέρθηκαν στην Ομιλία της διακεκριμένης Καθηγήτριας στο Παν/μιο του Lecce, κ. Ισαβέλλας Μπερναρτίνι.

***

Οι Ρωμηοί Καλφάδες στην Πόλη (Και ένας θρύλος περί το Σελιμπιγιέ)

Στην Ομιλία του κ. Αρχιτέκτονα κ. Σάββα Τσιλένη, αναφέρθηκε και ότι:

Ελληνορθόδοξοι αρχιτέκτονες στην υπηρεσία της Υψηλής Πύλης, καλύπτουν μια μεγάλη χρονική περίοδο, που ξεκινά μετά την Άλωση, μέχρι την δεύτερη δεκαετία του 20ου αιώνα. Και έπαιξαν, οι αρχιτέκτονες αυτοί, έναν καθοριστικό ρόλο στην δημιουργία και διαμόρφωση του αστικού περιβάλλοντος της Πόλης.

Στην κλασική εξ’ άλλου, εποχή της οργάνωσης των αυτοκρατορικών αρχιτεκτόνων, δηλαδή περί τα μέσα του 16ου έως το τέλος του 18ου αιώνα, περισσότεροι από το 40% από αυτούς, ήσαν Χριστιανοί.

Αλλά, στην ανέγερση του τεμένους του Νουρουοσμανιγιέ, το 80% των χτιστών καθώς και ο σχεδιαστής του, —ο Συμεών Κάλφας— ήταν Έλληνες.

Δυστυχώς, οι πηγές, για τα ονόματα των Ρωμηών αρχιτεκτόνων είναι διάσπαρτες και οι αναφορές για τους μη γνωρίζοντες την Οθομανική (αραβική γλώσσα), είναι αποσπασματικές.

Ο Σώζονται λαϊκές παραδόσεις και απ’ την ανέγερση του τεμένους Σελιμιγιέ στην Ανδριανούπολη (στο διασημότερο από τα έργα του Ελληνικής καταγωγής περιώνυμου αρχιτέκτονας Σινάν), όπου λέγεται για κάποιον αρχιμάστορα Ηλία, ότι:

Όταν πήγε ο Σουλτάνος να προσευχηθεί, τον παρακάλεσε να του επιτρέψει να ανέβει στον μιναρέ, για να κάνει και εκείνος την προσευχή του. Ο Σουλτάνος του το επέτρεψε και εκείνος, με φτερά που είχε κατασκευάσει, κατάφερε να πετάξει και να φθάσει ως την κορυφή!

Αλλά στην κάθοδο, τα φτερά του έλυωσαν και εκείνος, πέφτοντας πνίγηκε, τελικά, μέσα στο εκεί ποτάμι…

***

Τότε, που εδάνειζαν τους Σουλτάνους…

Στην εποχή, κατά την οποία οι Έλληνες Μεγαλοτραπεζίτες εδάνειζαν μέχρι και τα Οθωμανικά Ανάκτορα, αναφέρθηκε, εκτός άλλων, ο κ. Φ. Παπαδόπουλος, παραθέτοντας και τα ακόλουθα ονόματά τους: Γεώργιος Ζαρίφης (προσωπικός Τραπεζίτης του Αβδουλ Χαμήτ Β΄), Γ. Ζαφειρόπουλος, Εμμ. και Θ. Μπαλτατζής, Στ. Ράλλης, Χρηστάκης Ζωγράφος, Δ. Λαβάνης, Στ. Μαυροκορδάτος, Β. Τουμπίνης, Π. Στεφάνοβικ, Φιλίτσης και Ιω. Ψυχάρης.

Σε ορισμένους από αυτού ανάγεται και η ίδρυση των πρώτων κανονικών Τραπεζικών Εταιριών στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και συγκεκριμένα:

Της Οθωμανικής Τράπεζας (1853).
Της Ένωσης Οικονομικών (1860) και
Της Τράπεζας της Κωνσταντινουπόλεως (1874).

Οι περισσότεροι δε, απ’ αυτούς, ήσαν και Μεγάλοι Ευεργέτες.

*** 

Αϊνστάϊν και Καραθεοδωρής

Ο Αρχιτέκτων κ. Στυλιανός Ροΐδης, εκτός πολλών άλλων, υπενθύμισε και την ακόλουθη, εκ βαθέων ομολογία και δήλωση, του Ιδρυτού της θεωρίας της Σχετικότητας:

Αλβέρτος Αϊνστάϊν: Ο μεγάλος μου δάσκαλος υπήρξε ο αξεπέραστος Έλληνας Κωνσταντίνος Καραθεοδωρής, στον οποίο, εγώ, αλλά και η Μαθηματική Επιστήμη, η Φυσική, η σοφία του αιώνα μας, οφείλουμε τα πάντα!

Η σχετική πληροφορία αναγράφεται σε ομιλία που είχε κάνει ο Καθηγητής Ιωακείμογλου, την επομένη του θανάτου του Καραθεοδωρή.

***

Τι προηγήθηκε:

Προηγουμένως, είχαν πάρει τον λόγο:

• Ο Πρόεδρος κ. Αλεξ. Μαζαράκης, ο οποίος εξέθεσε τις προεργασίες που είχαν γίνει από πλευράς της Ενώσεως Κωνσταντινουπολιτών μέχρι να αποφασισθεί η σύγκλιση του Συνεδρίου.

• Αμέσως μετά, ο κ. Τάσος Μπουλμέτης, αναφέρθηκε στις προσπάθειες που είχε κάνει για την δημιουργία της ταινίας του «Πολίτικη Κουζίνα». Διευκρίνισε, δε, ότι δεν του είχε ζητηθεί να λογοκρίνει την ταινία του, για να προβληθεί και στην Τουρκία. Όπου όμως η προβολή της, προσκρούει σε κάποια, μη ορατά, εμπόδια, ίσως σε διαφορές επιχειρηματικών συμφερόντων.

• Μίλησαν, στη συνέχεια, οι Εκπρόσωποι των Πολίτικων Σωματείων του Εξωτερικού:

–Η κ. Φυλλίτσα Αποστολοπούλου, από τον Καναδά.
–Ο κ. Στέφανος Νικολαΐδης, από την Αυστραλία.
–Ο κ. Ιάσων Πιλαφίδης, από την Γερμανία.
–Ο κ. Αντωνιάδης, από τις Η.Π.Α.
–Ο κ. Οζαράπογλου, επίσης από τον Καναδά.
–Η κ. Ιωάννα Ψαροπούλου-Δόκου, η οποία παρουσίασε την δράση του Συνδέσμου Αποφοίτων Ζαππείου της Πόλης.

• Και μίλησαν επίσης και οι Εκπρόσωποι του Εσωτερικού. Και ειδικότερα:

– Ο κ. Μ. Γεωργαντίδης και ο κ. Σεργιάδης, εκ μέρους του Συλλόγου Μεγαλοσχολιτών.
– Η κ. Κρίστι Ψάλτη, της Ενώσεως Κωνσταντινουπολιτών Βορείου Ελλάδος.
– Ο κ. Ελευθ. Φερεκύδης, για τον Σύλλογος των Απελαθέντων Ελλήνων Υπηκόων εκ Τουρκίας.
– Η κ. Νικολαΐδου, για τους Αποφοίτους του Αμερικανικού Κολλεγίου.
– Ο κ. Κοτόπουλος, για τον Α.Ο.Ταταούλων.
– Ο κ. Καραγιαννόπουλος, για την Εστία Κωνσταντινουπόλεως.
– Η κ. Π. Παρασκευοπούλου, για τις Κεντριδιάδες.
– Ο κ. Αντ. Κρητικός, για το Βυζαντινό Αθλητικό Κέντρο.
– Ο κ. Θ. Τσαμούρης, για τον Σύνδεσμο Γαλατά.
– Η κ. Σούλα Μπόζη, για την «Βοσπορίδα».
– Ο κ. Κώστας Χρόνης, για τον Σύλλογο Πριγκηπιανών.
– Ο εκπρόσωπος της Βιβλιοθήκης «Επτάλοφος».
– Ο κ. Ιω. Ταπτάς, Πρόεδρος του «Ν. Κύκλου» και

– Η κ. Λυδία Ιωαννίδου Μουζάκα, για το νεότευκτο «Διεθνές Δίκτυο Κωνσταντινουπολιτών»

*****

Ο πρ. Οπρόεδρος της Ενώσεως Κωνσταντινουπολιτών κ. Νικόλ. Ζαχαριάδης, έχει πρόσφατα υποβληθεί σε επιτυχημένη καρδιοχειρουργική επέμβαση (για την τοποθέτηση by-pass), στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο.

Του ευχόμαστε να έχει, του λοιπού, άριστη υγεία.

Και τώρα, σαν μια κατακλείδα πλέον, της πρώτης αυτής στην Ιστορία Παν-Κωνσταντινουπολίτικης -ας επιτραπεί ο όρος - κορυφαίας εκδηλώσεως, τι θα έπρεπε να λεχθεί και να σχολιασθεί;…

Νομίζουμε ότι, μια πρώτη, και βασική, και επίκαιρη διαπίστωση, είναι ότι, η Κωνσταντινουπολίτικ Ομογένεια, η από χρόνια διεσπαρμένη ανά τον κόσμο, με την άθρυα αυτή προσέλευση και ενεργό παρουσία όλων των Σωματειακά οργανωμένων εκπροσώπων της, εδώ, στην Ένωση των Κωνσταντινουπολιτών, προσπάθησε αλλά και επέτυχε να αποδείξει, και να διακηρύξει, πόσο άρρηκτος είναι ο ιστορικός, ο Πνευματικός αλλά και ο Εκκλησιαστικός επί πλέον δεσμός της με την Πόλη των Πόλεων» την υπεραιωνόβια έδρα πάντοτε του Βυζαντίου, της Ρωμηοσύνης, αλλά και του Οικουμενικού πατριαρχείου —του οποίου η άμεση Πνευματική αρμοδιότητα εκτείνεται επί πλέον, μέχρι και ανά τα πέρατα της Γης…

Η δεύτερη εξ’ άλλου διαπίστωση, είναι η κατηγορηματικά διακηρυγμένη ανάγκη για την επίτευξη μιας καθολικού πάντοτε χαρακτήρα ενότητα για κοινούς στόχους μεταξύ όλων των ανά τον κόσμο Κωνσταντινουπολιτών, ως φορέων, μάλιστα, και του ολοκλήρου του Ομογενειακού Γένους μας, προ παντός σήμερα, που ο άνεμος της παγκοσμιοποίησης ισοπεδώνει τα πάντα και ενώ μάλιστα την ίδια και πάλιν στιγμή ο άλλοτε ακμαίος Ομογενειακός της Πόλης Ελληνισμός, όλο και περισσότερο φθίνει και όλο και πιο δραματικά πάντοτε τείνει να εξαφανισθεί.

Με ποιους, λοιπόν, καλά οργανωμένους τρόπους και ποιες καλά προετοιμασμένες και συντονισμένες προσπάθειες, ο Ελληνισμός αυτός, θα κατορθώσει να κρατηθεί υπαρξιακά εκεί στην άλλοτε  Βασιλεύουσα, σ’ αυτούς τους τόσο δύσκολους καιρούς;…

Σ’ εμός τέτοιου, βέβαια, γενικότερου Προβληματισμού τα πλαίσια καταβάλλονται και όλες οι προσπάθειες που στοχεύουν και στην δημιουργία επί πλέον, της εξαιρετικά επιθυμητής Συνομοσπονδίας των ανά τον κόσμο Κωνσταντινουπολίτικων Σωματείων, της οποίας το Καταστατικό, όπως και προηγούμενα είχε λεχθεί, το προετοιμάζει η τριμελής από τους Καθηγητές κ.κ. Ν. Σαρρή και Ν. Ουζούνογλου και την Δικηγόρο κ. Ε. Μωϋσάκη, επιτροπή.

Της ευχόμαστε να έχει άριστη, λοιπόν, επιτυχία, στο έργο της! Για το καλό, δε, όχι μόνο της Ομογένειας, αλλά και του Ελληνισμού, επίσης γενικότερα, εφ’ όσον η ανά τον κόσμο παρουσία του, έχει —και πρέπει να έχει— και έναν Οικουμενικό πάντοτε χαρακτήρα.

Γ. Μ. Κ.

horizontal rule

Copyright © 2002 ENOSIS CONSTANTINOUPOLITON
Last modified: Φεβρουαρίου 18, 2006.

This page is designed and maintained by
RWS